toplu blog ortamı

Ben ve Kendim / Devrim Dayıoğlu / Kültür Sanat

Ben ve Kendim

B:Yüreğimin yeni doğmuş bir kuş gibi savunmasız olduğu günlerden biriydi. Bol hüzün vardı çoğu anında.

K:Yine de fena taşımadın.

B:Beklentisiz tuttum kendimi, anlaşılmak gibi bir kaygım olmadı.Sığındım senin de sığındığın sonsuz güce…

K:Soruların zordu, yorucuydu.

B:Bazılarına yanıt geldi, bazıları beklemede.

K:Durman gerekenleri duymuşsundur, sonra?

B:Gün döndükçe akşama, ağırlaşacak diye düşündüm, aksine dağıldı. Senden aldığım izinle dibine kadar indim. “Nedir bu ?” sorusunun yanıtı için…

K:Seninle işbirliği yapmak güzeldi. Hep yapalım. Peki yanıt geldi mi?

B: Bir bakıma.Tekrarlayabilir bir durum ,kökü derinlerde,hangi katman olduğunu tahmin etmek zor ama imkansız değil.Sen ne diyorsun sevgili kendim?

K:Dediğin gibi zor ama imkansız değil…An itibariyle Hangi katmanda olduğunun pek önemi yok, önemli olan görmüş olman.

B:Değişik bir deneyimdi. Soğuk ve metalimsi, gri bir yer,tutsak aldı beni. Sevmediğimi hissettim sonra görüyorum dedikçe kendi yarattığım bir tutsaklık yeri olduğunu gösterdi sistem senin sayende…

K:Yüreğini kocaman açıp kabul etmek işin sırrı…

B:Her zaman yapmak zor!

K:Zor ama imkansız değil! Her an devam eden bir yoldasın, durağan değilsin artık aklında olsun. Kendine izin ver.

B:Üff!…

K:Hadi tamamıyla aç yüreğini ve geç şu aşamayı; hep anımsa bu kocaman bir illüzyonik oyun ve sen burayı deneyimlemeye geldin.

B:Peki açıyorum kalbimi ve kabul ediyorum.

K:Süpersin.

Devrim Dayıoğlu

YORUM YAZ


Henüz yorum yapılmamış.