toplu blog ortamı

Çay Ocağı / Ali Oktay Özbayrak / Kültür Sanat

Çay Ocağı

Eski bir çay ocağına sessiz bir giriş yaptık. Çay ocaklarına sessiz girilmez öyle ama hayata karşı mahcup adamlardık. Selam vermeye ne yüreğimiz ne sesimiz müsait artık. Küçük iskemlelerde alçalıyorduk gitgide. Muhabbetinde sevda yüreğinde de aşk kalmamış adamlar, küçük iskemlelerde kurtarırlar vatana dair her şeyi. Aşktan söz edecek oldu birisi, dört demli çay geldi. Sustu, tek şekerini attı. Uzun uzun karıştırdı. ‘Bırak da gönlünün derinlerinde kalsın, çıkarma denildi.’ Boşaldı bardaklar…

Yalnızlık diyecek oldu, sakallarına ilk kırların düştüğü adam. Çaylar geldi, muhabbet döndü dolaştı, merkez bankasına olan borca geldi. Bu demli çay adamın başını nasıl da döndürüyor. Be hey divane, yalnızlık Allah’a mahsus, edebiyat yapma boşa denildi. Boşaldı bardaklar.

Ayrılık diye söze girecek oldu, bıyıkları yeni terlemiş delikanlı. Çaylar geldi, sen hiç gurbette kaldın mı denildi. Sevdadır on yedisinde insanın, başında bir kavak yeli. Başından daha neler geçecek, önce acıyacak bir hayli. Boşunaydı bunca teselli, tesir etmedi. Boşaldı bardaklar.

Yandaki kalaycıda kalaylanan güğümler, dan dan sesler çıkarıyordu. Kesif bir duman usul usul yayıldı sokağa. Kömür ateşinde pişen çaylar, hasretle kavrulan gönüllere biraz su serpermiş. Suyu da kaynatmamış mıydınız dedi bir deli. Kimse iplemedi.

Bir şair vardı, şu karşı masada. Onda doğmuştu Çerkes’in kahvehanesi, baktım, görülmedi.

Alçaldık hasır iskemlelerde. Hasımlarımızdı, uzaklardan bir baktılar şöyle. Bu kadar mıydı bilmiyorum. Tepemizden yaşmak bulutlar geçerdi, toprak kokardı parfümleri. Ve boynunda inci bulunan bir ahu, usul usul sokağımızdan giderdi. Aha gördüm, şu köşedeki bir ‘ah’ çekti.

Çay ocağındaki herkes alçaldı yerinden; birisi kalktı ayağa ‘herkese benden çay’ dedi…

ALİ OKTAY ÖZBAYRAK

YORUM YAZ


Henüz yorum yapılmamış.