toplu blog ortamı

Çün / Harun Atak / Kültür Sanat

ÇÜN

Ben bozgunuydum bengi meleğin
Sessizce iliklerdim göğsüme ağrıyı
Yükselsin, yükselsin diye arşa
kendi gürültüsünde kemiklerimin

Göğe çizdiğim ıssız buğu, hangi çatlağa
Devrilirdi, devirirdi çehresini ayın
Dün ve yarın— bir ezâ ırmağına
boşalırdı zaman
Titrerdim yıkıntılarında ışığın
korkunççç yankısıyla

Yabanıl hayvanlar beslerdim
gözbebeklerimle
Uzanırdım tılsımına ağların
İşaretler, işaretler, işaretler
İçime akıtırdım ağusunu suyun

Çün: Benim bulutlarım hummalıdır
Güne ve geceye fısıldıyorum
cüzzamlı bir perşembeyi

Çün: Sisler sonsuza çağrılı
Ben ki kurtların ağzında uyuyorum
keskin ulumasını köpüğün

Uzun, upuzun kalmak oluyorum kendime
Pıhtısıyla konuşuyorum taşların
gövdemdeki

Harun Atak

haruncun

YORUM YAZ


Henüz yorum yapılmamış.