toplu blog ortamı

Dört Peygamberi Olan Din / Ezgi Dursun / Kültür Sanat

Dört Peygamberi Olan Din

Aslında herşey ortadaydı; ayrılacaktık. Bitecekti aniden fakat ikimiz de birbirimizi bırakmamak için sebep arıyorduk. Zaman tanıyorduk ilişkiye. Anlattıklarımıza inanmaya çalışıp gelecek kurma peşindeydik. Sonra sen birden sevgiye inancın kalmadığını söyledin. Şaşırdım öylece kalakaldım. İnsan inanmadığı birşeyi nasıl yapabilirdi? Artık herşey daha farklı görünmeye başlamıştı o an. Ve kim mutlu olduğu biriyle gelecek düşünemezdi ki? Aklım almıyordu yada kabullenemiyordum, sadece seviyordum başka hiçbirşeyi düşünmeden, hayatımı kuruyordum senin üstüne farkında olmadan. Sen bana gelip de hayal kurmamamı söyleyebilecek kadar acımasız davranıyordun ve üstüne özür diliyordun bunu söylediğin için. Önemli değil dedim çünkü üstüne gelmek istemiyordum, saygı duymalıydım. Seni hem çok önemsiyordum hem de umrumda değildin. Sanki sana muhtaç gibiydim ama bi o kadar da değildim. Hiç anlayamadın beni ve cesaretimden korktun. Benden Korktun.
İnsan neden korkar? Kaybetme güdüsü öne geçtiğinde korkar. Ben sana neyi kaybettirebilirdim ki? En fazla beni kaybederdin ve çok da önemli değildi senin için. Hala anlam veremiyorum düşüncelerine. Sevgi yeterli olurdu hani, herşeyin önüne geçerdi, hataları affettirendi. Hani sevgi bir çeşit Tanrı idi. İnancımı kaybetmeye başladım bu dine. İnsanları kandırmak için öne sürülmüş sanki. Bir tane peygamberi de yoktu ki en az dört taneydi. Ben kendi inancımı seninle oluşturmuştum; dalton. Sen bu denli gitmeye karalıyken çare yoktu. Birgün giderken bana “Kendine iyi bak, benim için hala özel birisin ve hep yanında olacağım.” diyeceksin. Kalbinde olmadıkça hiçbir önemi yok yanımda olmanın.
Sorun şu ki; olanları tartışmak yerine yön vermeliydik. Hayatımızda neyi kimi istediğimizi kararlaştırıp öyle hareket etmeliydik. İşte o zaman dinimizin gereklerini yerine getirmiş olurduk.
Aşk, dört peygamberli bir din.

Ezgi Dursun

YORUM YAZ


Henüz yorum yapılmamış.