toplu blog ortamı

Düşün Ölümü / Duygu Kankaytsın / Kültür Sanat

 

 

Düşün Ölümü

 

beyazdı, siyahtı; daha çok sonraydı
dikenin ucundaydı öyle yaşamak.

 

tanrıyı öldürünce Nietzsche
yaralı bir timsah gibi kent
kalabalığın elinde kırbaç
kadının yüzünde ateşten bir kertenkele
gölgeler gelip geçiyor üstünden
teninde et yiyen karıncalar
avucunda, sıktıkça yok olan dünya
çekiştirdikçe yırtılan gökyüzü
karnına gömülen çınar
ciğerlerinde boğulan deniz

 

tarihi olmamış ellerinin
ama tanık ararsanız buğdaya sorun
taşlara, suları ısıtan sevgiye.

 

zaman, büyüyen bir canavar
sabahı yabani, bir günü daha çalındı çalınacak
iş dönüşü karanlık karşılayacak onu
kör edilmiş uzandığı pencere
köpeği sokağa atılmış
bir kez daha öldürülmüş
sandığında sakladığı düş

 

Duygu Kankaytsın

dygknkytsn

YORUM YAZ


Henüz yorum yapılmamış.