toplu blog ortamı

Islak Yorgan / Nuran Öztürk Benli / Kültür Sanat

Islak Yorgan

Anne baba şevkat i gereken yaştayken ben

Öyle çok yalnız kaldım küçücük evlat ken ben

Birden anne olmuştum dede ve kardeşlere

İşte bu acı hayat derdim çok diyenlere

 

Annem,babam ölmüştü bir dedemdi servetim

Üç kardeşle beraber yaşamaktı hedefim

Bakamazsın diyerek asıldılar koluma

Silkinerek kükredim kapımda insanlara

 

Bir akşam dedem ölmuş ben farkında değildim

Salıyarak yatağından kalkmasını istedim

O kadar uğraştım ki bir türlü uyanmadı

Konu komşu gelerek alıp götürmüşlerdi

 

Öyle bir yalnızlıktı sanki tekrar öksüzdüm

Birlikte bir savaşta artık yalnız kalmıştım

Daha güçlü olmalı acımasız dünyada

Kuzucuklar bilmesin bendeki yalnızlığı

 

Evim yıkık çatım delik yıldızlardı sırdaşım

Okumam bir hayal di okutmaktı  gayretim

Kapımda bir kaç polis isterler yavruları

Dağıtmayın ayırmayın almayın canlarım

 

Bir gün yağan sel yağmur evimin içindeydi

Islak yorgan üşüyen yavrular üstündeydi

Düşünemez bir yaşta koşup sandığı açtım

Kuru bir nevresimi ıslak yorgana sardım

 

Bilemezdim nevresim çabuk ıslanacaktı

Altında yatan canlar zatüre olacaktı

Yaradan acımış ki çıka geldi bir komşu

Sıcacık bir odada konuk etmişti bizi

 

Küçücük bir anne idim kimse bilmez halimi

Benden almak isterler canım kardeşlerimi

Yıllar geçti yılmadım büyüttüm şevkatimle

Onları okutarak onur duydum kendimle

 

Hepsini evlendirdim kurdum yuvalarını

Onların ablasıyken anne bildiler beni

Her anneler gününde evimde ağarlarım

Bana anne derlerken annemi hatırlarım

Nuran Öztürk Benli

YORUM YAZ


Henüz yorum yapılmamış.