toplu blog ortamı

Mecbur Bırakılmış Bir Elveda / Ümit Er / Kültür Sanat

Mecbur Bırakılmış Bir Elveda

Elini kaldırdı adam insanlara karşı, hafif öne doğru uzattı elini. Binlerce insan vardı karşısında; tanıdıkları, tanımadıkları, istedikleri, istemedikleri, herkes oradaydı o an. Dünyanın en güzel kadını karşısında duruyordu. Hayallerindeki araba. Hep, kucağına alıp parka getirmek istediği, kıvırcık, sarı saçlı küçük kız çocuğu. Annesi oradaydı, onu dünyaya ne ümitlerle getiren annesi. Babası oradaydı. Gece uyurken ‘’nefes alıyor mu acaba’’ diye sürekli kontrol ettiği kardeşi. En yakın arkadaşı. İlkokul sıralarında, uzaktan uzağa izlediği, çocukluk aşkı. Babaannesi oradaydı. Öldüğünü sandığı akrabaları. Hep yapmak istediği iş imkanını tanıyacak, iş adamları. Hayatını değiştiren kitabın yazarı. Hayranı olduğu şarkıcı. Herkesin tanıdığı oyuncular. Aşık olduğu kadın. Lise öğretmeni. Herkes oradaydı. Fakat adam, sadece salladı elini. Doğduğu günden o güne kadar, her olayda yaptığı gibi, salladı. Mecbur bırakılmış bir elvedaya merhaba der gibi…

Ümit Er

YORUM YAZ


Henüz yorum yapılmamış.