toplu blog ortamı

Neresinden Bakarsanız Bakın Ben Bir Çınarım / Cafer Doğanay / Kültür Sanat

Neresinden Bakarsanız Bakın Ben Bir Çınarım

 

Eski bir çınar gibiyim;

Yakınımdan baksanız görürdünüz;

Kırçıllı köklerimi, kabuk tutmuş derimi, dallarımı, nehirler taşıyan damarlarımı…

Yararım yeryüzünü tam orta yerinden,

Kıskançlıktan çatır çatır çatlar topraklar ve köklerim uzanır merkezine arzın,

Gövdesinden koparırım demiri, bakırı, azotu ve suyunu.

Ne kadar acımasız görünsemde sarılırız sonra sımsıkı,

Sarılırız sonra sırılsıklam bir aşkla,

Toprak okşar ayak bileklerimi, can verir köklerime

Kayıp gitmesin diye daha da sıkı sararım ve büyürüz.

Öyle ki sevdalar besler, kafa tutarız koyu gri bulutlara…

Üzerine çapraşık harfler çizilmiş gövdemde,

Yöresel  sevdalar biriktiririm, kibirsiz dokunuşlar, masum öpüşmeler,

Sayısız düşler, günü ışıtan bakışmalar…

Oysa içimden azgın nehirler geçer,

Küçük küçük nehirler, tam merkezinde gövdemin bir volkanı andıran,

Eşsiz bir gürültü koparır biri’leşip, kalbimin yollarında;

Karadeniz’in azgın dalgaları gibi döver çeperlerimi,

Her çarpışında tuzunu akıtır içime, besler hırçın omurgamı…

Tekrar bölünür nehirlere, taşır damarlarımdan azotunu anadolunun

Ta yapraklarıma varana dek.

Öyle heybete bürünür ki yemişime hayran kuşları besler,

Şehvet dolu kuşlar konuşur dallarıma…

Yapraklarım dans eder güneşle,

Günün kavalyesi gibidir.

Bir ihtiyar gelir sonra yaprak aralarıma sığınır,

Yorgun gözlerini, yormamak için dalgalanır

Ve süzülürüm…

Güneşin tenimle dansını kimse takdir etmeyecektir belki,

Belki kudretimden sual etmeyecektir gelip geçen  ihtiyar.

Uzaktan bir baksaydı görürdü,

Ne kadar mağrur olduğumu,

Ne kadar sakin görünecektim oysaki,

Bir o kadar kendi halinde,

Uzaklaştıkça şahit olacaktınız ne kadar zararsız olduğuma…

        

                                                                            Cafer DOĞANAY

                                              ( Baş. Tarihi: 05/04/2012—Bit.Tarihi: 27/02/2013)

YORUM YAZ


Henüz yorum yapılmamış.