toplu blog ortamı

Rana / Fatih Selimgil / Kültür Sanat

Rana

bugün bir ansızın timsali..
varlığın..
yaşamak adlı tiyatro oyununda..
büründüğüm rollerimden..
sıyrıldığım gündü..
gülüşün..
sahnesi dar geldi bana..
hayat dediklerinin..
bahçesi dar geldi bana..
cennet dediklerinin..
kaçtım..
sandım..
yakalandığım gündü..
gözlerine..
yaşamak neydi..
dediğimde..
canlanansın..
derinlerimde..
rüyalarımda şimdi..
susmak bilmeyen..
bir aşk şarkısının..
kendinden geçtiği ansın..
tutsak ettiğin gündü..
ellerine..
sen Rana..
kendini kaybetmiş..
bir avarenin..
benliğini bulduğu o sahil..
sen şimdi sahil boyu..
martılar..
dalga dalga..
deniz..
rüzgar..
bulutlar..
bu mavilik..
derinden gelen..
bir anlık..
güneş gülümsemesi..
sahil kalabalık..
bir o kadar da çığlık çığlığa..
sen yalnızlığımsın benim şimdi..
paylaştığım..
dudaklarımda tadı..
yarınların..
sen en adi suçlarımın..
masumiyetisin aslında..
sen benim..
beyaz yanımsın daha çok..
sen..
Rana..
bitmemiş..
bitirilememiş bir şiirin..
son dizesinin aslında..
sen..
benden kalan ne varsa geriye..
sensin işte..
sen bendesin..
bensin işte..
şimdi dökülsün satırlarımdan..
aynı anda dudaklarından..
tekrar et..
inkar et yalnızlığı..
ve de ölümü..
tekrar et..
bitmeyecek..
yeminler et..
inanan inansın..
ben inanmam gözlerinden..
başka söze..
tekrar et..
sesinle eşlik et..
bağır hadi..
geç kendinden..
bağır..
çığlık çığlığa..
ve de..
son bir defa daha..
sessizce..
seviyorum..

Fatih Selimgil

YORUM YAZ


Henüz yorum yapılmamış.