toplu blog ortamı

Ruh Baba / Onur Sakarya / Kültür Sanat

Ruh Baba

Gölgenin içine açılan buluttan
Süzülüp damladı cihana ruhu
Kara atlarla geçti huduttan
Toplandı şeytanın kızıl güruhu

Omzunda asırların ılık yorgunluğu
Sordular: Nereden böyle ve nereye?
Ağzında şarabın kiri, esrar sarhoşluğu
Dedi ki: Gelecek zamanından hep geriye

Ey insanoğlu! Sizi gidi insan korkuluğu
Neden çıktınız sanki o daracık yarıktan
Dünya dip bahçe, cehennem koruluğu
Doğurdunuz insanı bir başka yaratıktan

Cennette üflüyor külünü rüzgârın soluğu
Rüyalarını kemiriyor beynindeki tenyalar
Sen mi dolduracaksın tarihin kazdığı oluğu
Yetmez! Ne cüce ne cadı ne de sihirli aynalar

Bana dendi ki deniz öfkeden kudurdu
Ağaçlar ayaklandı, gökyüzü düştü
Tetik çekildi; insan kendini vurdu
Anılarınıza bile akbabalar üşüştü

Anne diye haykırıyor, çorap dizde, kız çocuğu
Tokalarını savurur babasının tokatları
Anana çekmişsin sen, al sana orospu çocuğu
Vurdukça kinle dolar küflenmiş kasıkları

Çanta elde koşuyor gözü irin derisi yılan
Cehennem ya da cennet kim alır soysuzları
Gamzesi kanlanıyor gülünce dişi sırtlan
Araf için çok geç artık; kapatın kapıları

Onur Sakarya

DOSYA:TAZE DÜNYA
4. VE SON BÖLÜM: RUH BABA
ŞİİR: RUH BABA

direngennot: Bu taze dünyanın son şiiri ve son bölümüdür.

YORUM YAZ


Henüz yorum yapılmamış.