toplu blog ortamı

Tanrı’nın Gözyaşları / Fatih Selimgil / Kültür Sanat

Tanrı’nın Gözyaşları

rüyalarla da kavgalıyım bu ara..
uykum kadar hafifim..
orada..
kimse yok..
bir masa başında..
iki nefes..
huzurlu aslında..
kapkara bir huzur..
kimse anlatamaz bana..
beni..
kimse de anlamaz aslında..
ben..
büyüttüğüm bir çiçeğe sardım..
hasretin saçlarını..
ben aşk şarkılarında değil..
damarlarımda söndürdüm ateşimi..
ben çok şey kaybettim..
pahası kendinden ağır..
ben ancak böyle ben oldum..
kendimden sıyrıldım..
ben..
değilim..
ölümün öbür adı..
ben yazdığımı okurum..
unutmam..
söz benim..
sükut benim..
fark var..
hatırlamak
ve de
unutmamak arasında..
ben..
kimsenin inanmadığı..
o yalanın..
yalancısıyım..
ne derseniz..
inanmayanım..
son sözü söylemedikçe..
bitmeyen benim..
korku mu..
öfke mi..
hayal mi..
gerçek mi..
huzur..
kusur..
ben karmakarışığım..
kendimle..
barışamadım hala..
gerçeklerimle..
yüzleşemedim hala..
bıraktığınız çocukluklarınız..
aslında benim..
ben hiç hatırlamak istemediğiniz..
geçmişlerinizin..
o dizi yaralı..
zırlayan çocuğuyum..
ben..
aynı çocuk..
dokunmayın bana..
ağlamam belki ama..
içime sığmıyorum artık..
ve de hala..
yetemiyorum kendime..
kendimden vazgeçmek pahasına..
yaşıyorum avare..
dokunmayın bana..
kızmayın..
vurmayın..
demirden ağır sözlerinizle..
acıtmaz..
ama incitir benliğimi..
daha çocuğum hala..
satırlarımda..
belki adı konulmamış..
yarınlarınızım aslında..
vesselam..

Fatih Selimgil

YORUM YAZ


Henüz yorum yapılmamış.