toplu blog ortamı

Yapmayın Bunu / Ümit Er / Kültür Sanat

Yapmayın Bunu

Birbirine çok bağlıydı iki arkada. Hani ‘’kendimi bildim bile tanırım bunu’’ derler ya. İşte o kadar uzun bir süredir tanıyorlardı birbirlerini. Uzun bir süre sınavlarından dolayı birlikte, bir yerlere gidip oturamamışlardı. Sınavlar bittikten sonra, bu planı gerçekleştirmek için sözleştiler. Buluşacaklar, bir cafeye gidecekler, kahvelerini yudumlarken, yaşadıkları sıkıntılı hayatı bir an olsun unutup sohbet edeceklerdi.

Nihayet sınavlar bitmişti. Sözleştikleri gibi, dışarıya çıkmak için hazırlandı ikisi de. Çarşıda buluştular, ‘’sınavlar nasıldı?’’ gibi konuşmalar bittikten sonra, her zaman gittikleri ve çok sevdikleri cafeye oturdular karşılıklı. Biri;

‘’Bak sana erkek arkadaşımın resmini göstereyim’’ dedi.

Ve telefonunu cebinde çıkardı. Diğeri baktı resme. Sonra dayanamadı.

‘’Bak ben de benimkini göstereyim’’ dedi.

Ve gösterdi.

Sonra…

‘’……..’’

‘’…….’’

‘’…….’’

‘’…….’’

O telefonlar hiç yerine girmedi. Aralarında geçen tek konuşma.

‘’Hadi iyi geceler, yarın görüşürüz’’

Ümit Er

YORUM YAZ


Henüz yorum yapılmamış.